Expo #VillaLesZéphyrs: A Soft Gentle Breeze

Villa Les Zéphyrs en Sint-Theresiakapel, Henri Jasparlaan, Westende
za 05 juni 2021 09:30 tot zo 03 oktober 2021 12:30
Met kunstwerken van Zeli Bauwens, Marcel Berlanger, Tom Bogaert, Dieter Daemen, Wim Delvoye, Inge De Zutter, Laure Forêt, Evelien Gysen, Oliver Laric, Rebekka Sarah Löffler, Benjamin Moravec, Veronika Pot, Joke Raes, Kato Six, Koen Vanmechelen, Robin Vermeersch, Klaus Verscheure
Beluister de podcast
Curator Els Wuyts leidt je rond doorheen de zomertentoonstelling 'A Soft Gentle Breeze' in Villa Les Zéphyrs in Westende. #Villaleszéphyrs
Villa Les Zéphyrs

In 1922 lieten dokter  Muyshondt en zijn vrouw Lily Conard voor zichzelf en hun drie dochters een vakantievilla bouwen in Westende.

Jongste dochter Josette vertelt: ‘We hadden vanuit de villa een uitzicht over de velden tot aan de grote steenweg, die toch ongeveer nog een kilometer verder landinwaarts lag. Het strand lag op 250m van onze tuin.’

‘Er was zelfs nog een stuk van de loopgrachten en dat was een heel idyllische plek die helemaal begroeid was met wilde bloemen. Je had het gevoel te zwemmen in die mooie wilde bloemen.’ Herinnert dochter Henriette zich.

Curator Els Wuyts

Met ‘A Soft Gentle Breeze’ brengt de zomer van 2021 een frisse bries in Westende. Niet alleen in Villa Les Zéphyrs en de Sint-Theresiakapel, maar ook in de nabije omgeving lijkt de voormalige rozentuin terug te bloeien. Buiten wordt binnen en binnen lijkt een decor voor wat zich buiten afspeelt. De nabijheid van de speelse zee, een betoverende tuin, een fontein van emmers, glasramen en speelgoed. De vlaggen wapperen, de kleuren lichten op en de bloemen bloeien als een zacht briesje in je hoofd. Via kunst wordt de westenwind wakker, de wind die gepersonaliseerd wordt door Zephyros, die de natuur terug kon laten glimlachen en ademen. Net wat we nodig hebben.

Als ‘De Druppel’ de emmer doet overlopen, is het tijd voor vakantie.

Welkom op vakantie.
Welkom in Villa Les Zéphyrs.

Gelijkvloers & Gang & Witte kamer aan de straatkant

In de witte tentoonstellingsruimte aan de straatkant, lijkt een kleurrijke levendigheid door te schemeren in de doeken van Rebekka Sarah Löffler en Benjamin Moravec en in de sculptuur van Robin Vermeersch.

Rebekka Sarah Löffler

Rebekka Sarah Löffler (°1985) groeide op in Freiburg im Breisgau dichtbij het Zwarte Woud en woont ondertussen in Keulen, Duitsland. In “Wehleiden und Liebesreigen” laat ze droefheid versmelten met zachte liefde. Frisse blauwe en groene stroken olieverf en acrylverf wisselen af met witte en rode tonen, alsof haar tuin even door elkaar werd gehaald.

Robin Vermeersch

De groengetinte sculptuur “Daisy” van Robin Vermeersch (°1977, Kortrijk en Waregem) zou een plant, boom of cactus kunnen zijn, en toch is het hier in het midden van de ruimte vooral een aaibaar beeld in polyester op een metalen voet. In Villa Les Zéphyrs staan er nog andere werken van de kunstenaar, die vaak organische biologische structuren met nieuwe biotopen verbindt: op de eerste verdieping, buiten in de serre en in de Sint-Theresiakapel.

Benjamin Moravec

In het ongetitelde doek van Benjamin Moravec (°1977 geboren in Tiais, Frankrijk en momenteel aan het werk in Nürnberg, Duitsland) voel je de kracht en de betekenis van schilderkunst. Hij gebruikt hiervoor de beeld-in-beeld-techniek, waarbij de vaas met bloemen een afbeelding lijkt en opgesteld werd in het geschilderde beeld van vlakken en kleuren.

Kato Six

Bij Kato Six (°1986, woont en werkt in Brussel) is de afbeelding van een landschap opgeplooid en opgehangen aan een touw of achteloos over een ovalen pastelkleurige structuur gehangen. Je zou het een driedimensionale versie van het kunsthistorisch genre kunnen noemen waarbij de natuurlijke omgeving het belangrijkste onderwerp is. “The Great Outdoors” trekt ons voor even binnenstebuiten, naar het hier en het nu. 

Klaus Verscheure

Er  geen mens te bespeuren in de schilderijen van Klaus Verscheure (°1968, woont en werkt in het vredige Waalse dorpje Pottes vlakbij de taalgrens) die in de gang, in de eerste kamer en de kelder van Villa Les Zéphyrs tentoongesteld zijn. Wat je ziet, zijn kleurrijke bloemen, met witte, rode, paarse en soms gele tinten op doek, waar de verf tussen de groene blaadjes nog lijkt te drogen. De druppels vloeien zacht naar beneden en lijken iets onheilspellends aan te kondigen. De titel ‘Memento Mori’ verwijst naar de plastic bloementuilen die nabestaanden ophangen als herdenkingstekens in de buurt van een tragisch ongeval.

Dieter Daemen

De zwart-wit foto van Dieter Daemen (°1988, woont en werkt in Leuven) brengt ons tot stilte en rust. Het hekken draagt een spoor van menselijkheid met zich mee, toont de grens aan van een tuin, een speelplaats van een school of een weg naar een kasteel. Hij laat op een esthetische manier ook zien hoe mensen een poging doen om de natuur te beheersen, om met heggen en struiken, hekkens en poorten de aanwezigheid van een mogelijke buitenstaander tegen te houden of te controleren.

Eetkamer & Woonkamer

De florale motieven van het behangpapier in dit overweldigende stuk erfgoed, bepalen samen met de houten meubeltjes, het koloriet van de glasramen en de betegelde haard, de nostalgische sfeer van dit interieur en haar voormalige bewoners. De tijd is evenwel niet stil blijven staan en de dromen van Henri Muyshondt, Lily Conard en hun dochters krijgen nieuwe luister in de hedendaagse versies van natuur en kunst.

Marcel Berlanger

Met het werk van Marcel Berlanger (°1965, woont en werkt in Brussel) schommel je tussen hyperrealisme en abstractie, en tussen fotografie en schilderkunst. De kunstenaar speelt met een aantal aantrekkelijke en herkenbare motieven waarvan hij verschillende versies en variaties vastlegt, zoals planten, bloemen, bomen, landschappen, dieren of portretten. De patronen bezitten vaak een emotionele en bevreemdende lading en brengen soms in verwarring.

Zeli Bauwens

De luxueuze haard met de groene tegels en het ingebouwde meubelstuk trekken de aandacht en resoneren mooi met de maquette van het werk van Zeli Bauwens (°1992, woont en werkt in Gent), dat hier achter het gordijn in volle ornaat de buitenlucht trotseert: “De Druppel”.

Laure Forêt

En het geel-oranje glas-in-lood wordt dit werk van Laure Forêt (°1984, Frankrijk – woont en werkt in Antwerpen) getransformeerd. In “Jaillissement” brengt ze bloedrode fragmenten samen tot een scherpe en kwetsbare installatie en schittert door het binnenvallend licht.

Oliver Laric

In de woonkamer nodigen de zetels uit om even te gaan zitten. Je kan er het videowerk bekijken van Oliver Laric (°1981, Innsbruck, Oostenrijk – woont en werkt in Berlijn), een van de genodigde kunstenaars voor de openluchttentoonstelling Beaufort dit jaar. Met de vraagstellingen, ‘hoe heeft de mens de kust veranderd?’ En, ‘hoe heeft de kust de mens veranderd?’, speelt hij in op mogelijke transformatieprocessen.

Koen Vanmechelen

Het nestje met het glazen ei en de kippenpoten is één van de werken van Koen Vanmechelen (°1965, Sint-Truiden). Het is letterlijk een ‘mengeling van leven’, een allesomvattend kunstproject, een laboratorium voor filosofische en wetenschappelijke ontwikkelingen. Het kunstwerkje hier heeft een titel die daarenboven verschillende elementen van de tentoonstelling samenbalt “Carried by Generations”.

Wim Delvoye

Het traditionele kruisbeeld aan de muur is evenwel van zijn sokkel gehaald, en ligt hier in verwrongen houding in de voormalige leefruimte. Wim Delvoye (°1965, Wervik en regelmatig aanwezig in internationale tentoonstellingen) houdt er immers van om via humor, confrontatie en provocatie, bepaalde vanzelfsprekendheden ter sprake te brengen.

Kelder en keuken

In de kelder van de Villa is de keuken het decor voor een kleine versie van een “Memento Mori” van Klaus Verscheure, maar is het vooral “The Accident” die de aandacht trekt. De opgezette kip van Koen Vanmechelen staat er in een trotse houding, met de borst vooruit en lijkt geen angst te hebben voor het glazen zwaard dat haar doorklieft.

Eerste verdieping: Eerste kamertje
Evelien Gysen

De wanden van dit kamertje rechts van de trap, brengen een assemblage van verschillende werken van Evelien Gysen (°1975, Geel – woont en werkt in Kalmthout) samen. Haar fascinatie voor schimmigheid, voor mysteries in de natuur of in het heelal, voor allerlei fenomenen die onlogisch lijken en moeilijk te begrijpen zijn, leidt haar tot diverse materialen, foto’s, mixed media, grafiek.

Robin Vermeersch

Robin Vermeersch werkt met diverse materialen en vertrekt in zijn sculpturen vaak van organische elementen die hij herwerkt tot nieuwe amorfe geabstraheerde beelden. In de hierboven gepresenteerde “Bonsaipot” en “De mogelijkheid van een eiland” is keramiek de grondstof voor zijn beeldend universum. 

Eerste verdieping: Tweede kamertje
Benjamin Moravec

Benjamin Moravec heeft hier een opgespannen en ingekaderd doek opgesteld op een houten ezel, die zich in een natuurlijke omgeving lijkt te bevinden. 

Laure Forêt

Het kamerscherm van Laure Forêt, zorgt dan weer voor een ander doorzicht van de architecturale omgeving en een ander inzicht in je eigen aanwezigheid. De “Paravent” is een werkstuk in gekleurd glas dat tegelijk verhullend en tegelijk doorlaatbaar is.

Koen Vanmechelen

Twee kameleons van Koen Vanmechelen blijven verstrengeld voor de eeuwigheid.

Joke Raes

Joke Raes (°1983, woont en werkt in Brugge en Gent) ons een artistiek project voor de toekomst. De “ode aan de verbeelding” is een eerste versie in het klein van een fontein die mogelijks ooit in het groot buiten op een plein zou kunnen staan, waar je even je handen kan spoelen of je dorst zou kunnen lessen.

Eerste verdieping: Derde kamertje
Veronika Pot

In de derde kamer op de eerste verdieping klinkt af en toe een stem uit de video “A narrow stream gushed from the forest, it was red”. Het is een uitnodiging om in het foto- en videowerk van Veronika Pot (°1965, woont en werkt in Brasschaat), te bewegen tussen werkelijkheid en inbeelding, tussen idylle en dreiging.

Buiten rondomrond Villa Les Zéphyrs

Achter de Villa stond geen building zoals nu. Er was een schitterende rozentuin (foto). Josette legt uit hoe trots haar vader op de tuin was die hij naar eigen ontwerp aanlegde.

‘Er was een klein vijvertje, een pergola en een colonnade met ronde zuilen en een rond fronton. Dat alles was begroeid met ligustrum. Er was ook nog een klein prieeltje van ongeveer twee meter en een halve meter doormeter. Ook als het erg waaide konden we er zitten om koffie te drinken. De tuin moet ongeveer een twaalftal are zijn geweest. Naast het huis links was er vier meter en langs de kant van de garage was er nog een keer drie meter. Er was een grasplein, eigenlijk een wilde weide die slechts één of twee keer per seizoen gemaaid werd. 

Aan de voorkant was er een gazonnetje, maar achter het huis had je een grasveld.
In het gazon hadden we rozenbedden met trosrozen die heel het seizoen bloeiden.’ 

“De Druppel” van Zeli Bauwens is een interactieve installatie die bestaat uit 165 emmers die op elkaar gestapeld zijn, negen lagen hoog, in de vorm van een piramide. Alleen de hoogste emmer helemaal bovenaan is tot op de rand gevuld met water, hoewel er geen pomp aanwezig is om het water constant te laten stromen.

Langs de gevel lijkt de print van Klaus Verscheure de voormalige rozentuin op te roepen, draagt een tactiele sculptuur van Robin Vermeersch een nieuwe struik en zijn een aantal vlaggen speciaal aangepast voor de tentoonstelling. Laure Forêt, Veronika Pot, Evelien Gysen en Benjamin Moravec tonen hier buiten fragmentjes van wat binnen ook te zien kan zijn, of niet? En in de serre vlak voor de garagepoort zien we een ondoordringbaar bosje van hangende sculpturen van Robin Vermeersch, dat in het donker speels oplicht.

Sint-Theresiakapel
Inge De Zutter

Aan de ingang van de Sint-Theresiakapel aan de overkant van de straat, heeft Inge De Zutter (°1973, Oostende – woont en werkt in Brugge), de techniek van het kantklossen, reuzengroot verwerkt. De beweeglijke installatie bestaat uit gerecycleerde draden in natuurlijke tinten van beige, ecru en zwart. Met dit textiele weefsel draait ze de rollen om, brengt ze naar buiten wat meestal binnen wordt beoefend.

Tom Bogaert

Binnen in de kapel wordt je overweldigd door een kleurrijke installatie van Tom Bogaert (°1966, Brugge – woont en werkt momenteel in Rome). Deze “Fontein” lijkt vooral heel vrolijk en grappig, maar kan evengoed een aantal vragen stellen: de grootschalige installatie gemaakt met leeggelopen opblaasbare voorwerpen. Het zijn niet alleen nieuwe, recht uit de doos opgevouwen objecten die naar vers plastic ruiken maar ook lekke, gebruikte, halfvervuilde luchtbedden, rubberen bootjes, strandballen en armbanden die gered zijn uit tuinhuisjes, kelders en zolders. Na de succesvolle oproep aan de plaatselijke gemeenschap om opblaasbare artikelen voor dit project te doneren werden meer dan 500 stuks in alle vormen en kleuren ingezameld. Een herinnering aan de vele zomers aan zee uit onze kindertijd? Of aan de grote opkuisrage tijdens de lockdowns en de huidige pandemie-golven? Of aan de vele plastics die de fauna en flora in de oceanen bedreigen? Of aan de zuurstof die we nodig hebben, nu meer dan ooit. 

Koen Vanmechelen

De kerkmeubeltjes links en rechts, doen deze keer dienst als schrijfplekjes, waar je kan participeren aan de warme oproep van Koen Vanmechelen om mee te te schrijven. Met “Love Letters”, wil hij een handgeschreven uitgave van het Book of Genomes samenstellen. Het wordt een unieke code van letters en cijfers die samen het DNA vormen van de 20e generatie Cosmopolitan Chicken. Schrijf je mee? 

Praktisch

05/06 tem. 03/10/2021

openingsuren juni en september
maandag t.e.m. zaterdag: 9.30 - 12.30u en 13.30 - 17u
zon- en feestdagen: 9.30 - 12.30u

openingsuren juli en augustus
dagelijks: 9.30u - 12.30u en 13.30u - 18u

Je reserveert je bezoek (in je bubbel) in een tijdslot op 059 31 91 28 en krijgt de villa 45 minuten om er rustig te genieten van alle werken.

Wenn Sie den Text lieber auf Deutsch lesen möchten, klicken Sie hier.
Si vous préférez lire le texte en français, cliquez ici.