Rêverie #VillaLesZéphyrs

Stanislas Lahaut

Stanislas Lahauts (° 1979 - Gent) conceptuele en minimale kunst is een voortdurende zoektocht naar een evenwicht tussen poëtische luchthartigheid en ontwapenende spontaniteit.

Stanislas Lahaut vertrekt in zijn kunstpraktijk steeds vanuit zijn eigen leefwereld. Liever dan grote gebaren in zijn kunst te verwerken, plaatst hij via minimale ingrepen een poëtische of speelse voetnoot bij onze dagdagelijkse realiteit. Lahaut tracht ons met andere ogen naar de wereld te doen kijken door gevonden objecten of situaties met een subtiele twist van een nieuwe betekenislaag te voorzien.

In veel gevallen vloeit zijn werk dan ook voort vanuit eenvoudige gedachtes of observaties. Zijn bespiegelingen zijn verre van determinerend of belerend, maar leggen de pendelbeweging bloot tussen zijn dagdagelijkse ervaringen en zijn eigen reacties daarop.

Lahauts meerlagige beelden zijn rekbaar en bevatten vaak dubbele bodems. Zijn artistieke praktijk lijkt een voortdurende poging om het gewicht van het leven te verzoenen met een alledaagse lichtheid. Lahaut gebruikt het kleine, het bijna onbenullige, om rake steken te geven aan de hedendaagse mens en zijn onverschillige condition humaine. Hij hanteert het speelse als strategie om serieuze en essentiële zaken aan te kaarten. Hij lanceert een feestje, maar toont meteen ook the day after.

Zo verheft hij bijvoorbeeld een goedkoop voetmatje tot een bronzen sculptuur (Untitled WELCOME) waardoor een alledaags tafereel als ‘voetvegen’ plots een vervreemde choreografie wordt waarbij de passant zich langs de mat moet manoeuvreren.

Bij het werk Untitled AIRTIME heeft hij een gevonden vitrine van de bodem ontdaan en vervangen door een stuk plexi met het woord AIRTIME in gegraveerd dat telkens in een ander kleur oplicht. Het werk mag je letterlijk interpreteren als LUCHTTIJD, tijd om even naar de lucht te staren in plaats van naar de smartphones en televisietoestellen. Tijd om zich even terug te trekken uit de dagelijkse ratrace. Doordat het woord lijkt te zweven in de vitrine heeft hij letterlijk getracht om lucht te vangen, al dan niet gebakken.

Met de neon NEW WAVE OLD SCHOOL in Lahauts handschrift, efemeer, in neon, in licht, tracht Lahaut met een subtiel gebaar de hedendaagse mens en zijn onverschillige toestand te raken. Moeten we, in deze bizarre tijden, op zoek naar nieuwe stromingen of teruggrijpen naar het oude, gekende? Zijn we op zoek naar het miraculeuze of zijn we de weg kwijtgeraakt?

Het werk van Stanislas Lahaut is gebaseerd op onze alledaagse materiële cultuur, waaronder gevonden voorwerpen, consumptiegoederen en de (mechanismen achter) de kunstwereld. Naast beeldhouwkunst en installaties omvat zijn wonderbaarlijke oeuvre ook collages, schilderijen en neoninstallaties met bedrieglijk eenvoudige maar poëtische teksten.

Terug naar overzicht.